0112-KDIL1-3.4012.386.2026.1.KM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 10 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy wskazania czy:

- ma Pan obowiązek rejestrowania sprzedaży Usług na kasie rejestrującej w sytuacji, gdy sprzedaż ta nie będzie dokonywana na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej ani na rzecz rolników ryczałtowych,

- Pan, jako osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą korzystająca ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, nie będzie zobowiązany do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) w odniesieniu do świadczonych Usług, z wyjątkiem przypadków, w których obowiązek wystawienia faktury będzie wynikał z art. 106b ust. 3 ustawy.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wnioskodawca planuje rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej w formie jednoosobowej działalności gospodarczej (dalej jako: „JDG”).

Wnioskodawca nie jest obecnie zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.

W związku z planowanym rozpoczęciem działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza korzystać ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Wnioskodawca zakłada, że wartość sprzedaży realizowanej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie przekroczy w pierwszym roku i kolejnych latach podatkowych kwoty 240.000 zł netto, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że wykonywane czynności nie będą obejmowały usług ani dostaw towarów wyłączonych ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

W ramach planowanej działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza organizować odpłatne zajęcia edukacyjne w formie tzw. „żywych lekcji historii”, realizowane na terenie obiektu historycznego – „(...)”, dalej jako: „Usługi”.

Przedmiotowe zajęcia będą stanowiły zorganizowane programy edukacyjno-historyczne, których celem będzie przekazywanie wiedzy dotyczącej historii Polski i regionu, w szczególności w zakresie życia codziennego w średniowieczu, dawnych obyczajów, kultury materialnej oraz dziedzictwa historycznego.

Program zajęć obejmować będzie w szczególności:

· wykłady i prezentacje dotyczące życia codziennego w średniowiecznym zamku,

· omówienie średniowiecznego ubioru, uzbrojenia oraz wyposażenia wojowników i rycerzy,

· prezentację dawnych tradycji, obyczajów oraz elementów kultury życia codziennego,

· warsztaty dawnej kuchni, w tym przygotowywanie i wypiek podpłomyków jako element poznawania tradycji kulinarnych epoki,

· zajęcia prezentujące dawne zabawy i rozrywki jako element kultury oraz obyczajowości średniowiecznej Polski.

Zajęcia będą prowadzone w sposób zorganizowany, według określonego scenariusza, przez osoby pełniące funkcję edukatorów. Uczestnicy będą brać udział w zajęciach jako grupa, pod nadzorem prowadzącego, a przebieg zajęć będzie miał charakter edukacyjny i dydaktyczny.

Świadczone Usługi nie będą polegały na zapewnieniu swobodnego dostępu do obiektu ani na samodzielnym zwiedzaniu infrastruktury obiektu. Uczestnicy nie będą nabywać prawa do indywidualnego zwiedzania obiektu, natomiast udział w zajęciach będzie możliwy wyłącznie w ramach zorganizowanego programu edukacyjnego.

Element związany ze zwiedzaniem obiektu będzie miał charakter pomocniczy oraz będzie stanowił integralną część procesu dydaktycznego, a nie cel sam w sobie.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę będą kierowane wyłącznie do:

· szkół,

· przedszkoli,

· organizatorów kolonii, półkolonii oraz obozów,

· innych podmiotów sprawujących opiekę nad dziećmi i młodzieżą.

Nabywcą Usług będzie każdorazowo podmiot organizujący udział grupy, np. szkoła, przedszkole lub organizator wypoczynku, a nie poszczególni uczestnicy zajęć.

Usługi nie będą świadczone na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej ani rolników ryczałtowych.

Wynagrodzenie za świadczone Usługi może być regulowane zarówno w formie gotówkowej, jak i bezgotówkowej.

Pytania

1. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Usługi świadczone przez Wnioskodawcę wyłącznie na rzecz podmiotów innych niż osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz rolnicy ryczałtowi, w tym w szczególności szkół, przedszkoli, organizatorów kolonii, półkolonii i obozów oraz innych podmiotów sprawujących opiekę nad dziećmi i młodzieżą, nie będą podlegały obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT?

2. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca, jako osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, korzystająca ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy o VAT, nie będzie zobowiązany do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) w odniesieniu do świadczonych Usług, z wyjątkiem przypadków, w których obowiązek wystawienia faktury będzie wynikał z art. 106b ust. 3 ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie:

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym świadczone usługi nie będą podlegały obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących dotyczy wyłącznie sprzedaży dokonywanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

W przedmiotowej sprawie usługi będą świadczone wyłącznie na rzecz podmiotów instytucjonalnych, a nie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej ani rolników ryczałtowych.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca, jako podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy o VAT, co do zasady nie będzie zobowiązany do dokumentowania świadczonych Usług fakturami ustrukturyzowanymi przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), chyba że obowiązek wystawienia faktury będzie wynikał z żądania nabywcy zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy o VAT.

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym świadczone Usługi nie będą podlegały obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę, zgodnie z którą obowiązek stosowania kasy fiskalnej uzależniony jest od rodzaju podmiotu będącego nabywcą świadczenia.

Oznacza to, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących powstaje wyłącznie w przypadku dokonywania sprzedaży na rzecz:

· osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej albo

· rolników ryczałtowych.

Tym samym, przesłanką determinującą powstanie obowiązku ewidencjonowania nie jest charakter świadczonej usługi, forma płatności czy sposób dokumentowania sprzedaży, lecz wyłącznie status nabywcy.

A contrario, jeżeli usługi świadczone są na rzecz podmiotów innych niż osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz rolnicy ryczałtowi, obowiązek ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy fiskalnej w ogóle nie powstaje.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie świadczył Usługi wyłącznie na rzecz podmiotów instytucjonalnych, takich jak szkoły, przedszkola, organizatorzy kolonii, półkolonii i obozów oraz inne podmioty sprawujące opiekę nad dziećmi i młodzieżą.

Nabywcą Usług będzie każdorazowo podmiot organizujący udział grupy, tj. odpowiednio szkoła, przedszkole lub organizator wypoczynku. To te podmioty będą stroną stosunku prawnego, odbiorcą świadczenia oraz podmiotem zobowiązanym do zapłaty wynagrodzenia za świadczone Usługi.

Jednocześnie poszczególni uczestnicy zajęć nie będą stroną umowy zawieranej z Wnioskodawcą, nie będą dokonywali indywidualnego zakupu Usług ani nie będą samodzielnymi nabywcami świadczenia.

W konsekwencji należy uznać, że Usługi świadczone przez Wnioskodawcę nie będą wykonywane na rzecz podmiotów wskazanych w art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej ani rolników ryczałtowych.

Tym samym brak będzie podstaw do objęcia planowanej sprzedaży obowiązkiem ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

W ocenie Wnioskodawcy powyższe stanowisko znajduje jednoznaczne potwierdzenie w utrwalonej praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

W szczególności należy wskazać interpretację indywidualną Dyrektora KIS z dnia 24 października 2025 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.555.2025.2.MC, w której organ wskazał, że:

„podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń”.

Dyrektor KIS podkreślił również, że:

„jeżeli nabywcą danej usługi lub towaru jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej”.

Powyższe stanowisko ma istotne znaczenie dla analizowanej sprawy, ponieważ jednoznacznie potwierdza, że sam fakt świadczenia usług odpłatnych nie powoduje jeszcze obowiązku stosowania kasy fiskalnej. Decydujące znaczenie ma bowiem wyłącznie status podmiotu będącego nabywcą świadczenia.

Skoro zatem w analizowanym zdarzeniu przyszłym Usługi będą świadczone wyłącznie na rzecz szkół, przedszkoli oraz innych podmiotów organizacyjnych, brak będzie podstaw do uznania, że powstaje obowiązek ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Analogiczne stanowisko zostało przedstawione również w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 21 czerwca 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.303.2023.1.MN.

W interpretacji tej organ wskazał, że:

„obowiązek ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej nie występuje w przypadku sprzedaży na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, tj. firm, przedsiębiorstw, organizacji”.

Dyrektor KIS podkreślił jednocześnie, że obowiązek ten uzależniony jest od wystąpienia sprzedaży na rzecz podmiotów wymienionych w art. 111 ust. 1 ustawy o VAT.

W stanie faktycznym będącym przedmiotem interpretacji podatnik świadczył usługi wyłącznie na rzecz przedsiębiorców. Organ uznał, że w takiej sytuacji brak jest obowiązku posiadania i stosowania kasy fiskalnej.

Również w interpretacji indywidualnej z dnia 16 grudnia 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012. 826.2022.1.MN, Dyrektor KIS wskazał, że:

„obowiązek ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej ciąży na podatnikach dokonujących sprzedaży na rzecz dwóch rodzajów podmiotów, mianowicie osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych”.

Jednocześnie organ wyraźnie podkreślił, że sprzedaż realizowana wyłącznie na rzecz przedsiębiorców oraz innych podmiotów organizacyjnych nie podlega obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W ocenie Wnioskodawcy, z przywołanych interpretacji wynika jednolita i utrwalona linia interpretacyjna organów podatkowych, zgodnie z którą obowiązek stosowania kasy fiskalnej uzależniony jest wyłącznie od statusu nabywcy świadczonych usług.

Jeżeli nabywcą świadczenia jest podmiot inny niż osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej albo rolnik ryczałtowy, obowiązek stosowania kasy fiskalnej nie powstaje niezależnie od:

· rodzaju świadczonych usług,

· sposobu organizacji świadczenia,

· formy zapłaty,

· częstotliwości świadczenia usług,

· czy sposobu dokumentowania sprzedaży.

W analizowanym zdarzeniu przyszłym nabywcami Usług będą wyłącznie podmioty instytucjonalne, a więc podmioty pozostające poza zakresem podmiotowym art. 111 ust. 1 ustawy o VAT.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, świadczone Usługi nie będą podlegały obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca, jako podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy o VAT, nie będzie co do zasady zobowiązany do dokumentowania świadczonych Usług fakturami, w tym fakturami ustrukturyzowanymi przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF).

Obowiązek wystawienia faktury będzie powstawał wyłącznie w przypadkach przewidzianych w ustawie o VAT, w szczególności na żądanie nabywcy zgłoszone zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik jest co do zasady obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż dokonywaną na rzecz innego podatnika podatku VAT, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze, a także na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Jednocześnie ustawodawca przewidział istotne wyłączenie od powyższej zasady. Zgodnie bowiem z art. 106b ust. 2 ustawy o VAT, podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku m.in. na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

Przepis ten ma kluczowe znaczenie w analizowanej sprawie, ponieważ Wnioskodawca będzie korzystał ze zwolnienia podmiotowego z VAT. Oznacza to, że świadczone przez niego Usługi będą stanowiły sprzedaż zwolnioną od podatku w rozumieniu art. 106b ust. 2 ustawy o VAT.

W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie objęty generalnym obowiązkiem wystawiania faktur dokumentujących świadczone Usługi.

Należy podkreślić, że ustawodawca wprost rozróżnia sytuację:

· obowiązkowego wystawienia faktury,

· oraz sytuację, w której podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego nie ma takiego obowiązku.

Powyższe oznacza, że sam fakt wykonywania działalności gospodarczej oraz świadczenia usług podlegających opodatkowaniu VAT nie skutkuje automatycznie obowiązkiem wystawiania faktur, jeżeli sprzedaż korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy o VAT.

Jednocześnie art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy o VAT przewiduje wyjątek od wskazanej zasady. Zgodnie z tym przepisem podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż zwolnioną, jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone przez nabywcę w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym wykonano usługę albo otrzymano całość lub część zapłaty.

Oznacza to, że w przypadku podatnika korzystającego ze zwolnienia podmiotowego obowiązek wystawienia faktury ma charakter wyjątkowy i aktualizuje się wyłącznie w sytuacji skutecznego zgłoszenia żądania przez nabywcę.

Jeżeli takie żądanie nie zostanie zgłoszone, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wystawienia faktury.

Wnioskodawca wskazuje jednocześnie, że będzie prowadził ewidencję sprzedaży zgodnie z art. 109 ust. 1 ustawy o VAT dla celów monitorowania limitu zwolnienia podmiotowego, jednak obowiązek ten pozostaje odrębny od zasad dokumentowania sprzedaży fakturami.

Prowadzenie ewidencji sprzedaży nie oznacza bowiem automatycznie obowiązku wystawiania faktur dokumentujących każdą transakcję.

W ocenie Wnioskodawcy powyższe zasady pozostają aktualne również po wejściu w życie obowiązkowego Krajowego Systemu e-Faktur.

Przepisy dotyczące KSeF regulują bowiem sposób wystawiania faktur, natomiast same w sobie nie kreują obowiązku ich wystawienia.

Innymi słowy, KSeF znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacjach, w których zgodnie z ustawą o VAT podatnik jest zobowiązany albo uprawniony do wystawienia faktury.

Jeżeli natomiast przepisy ustawy o VAT nie nakładają obowiązku wystawienia faktury, sam obowiązek korzystania z KSeF również nie powstaje.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

W interpretacji indywidualnej z dnia 27 października 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.657.2025.2.MR, Dyrektor KIS wskazał, że podatnik korzystający ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT ma obowiązek wystawienia faktury wyłącznie na żądanie nabywcy.

Organ podkreślił również, że podatnicy dokumentujący sprzedaż zwolnioną z VAT mogą nadal wystawiać rachunki w tradycyjnej formie, natomiast obowiązek wystawienia faktury ustrukturyzowanej powstaje dopiero w sytuacji, gdy podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury zgodnie z ustawą o VAT.

Analogiczne stanowisko zostało przedstawione w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 26 marca 2026 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.59.2026.1.KK.

W interpretacji tej organ wskazał, że podatnik zwolniony podmiotowo nie ma obowiązku wystawienia faktury, chyba że nabywca zgłosi żądanie jej wystawienia w terminie przewidzianym w art. 106b ust. 3 ustawy o VAT.

Dyrektor KIS podkreślił jednocześnie, że jeżeli podatnik wystawia fakturę dokumentującą sprzedaż zwolnioną, wówczas dokument taki powinien zostać wystawiony zgodnie z regulacjami dotyczącymi KSeF.

W ocenie Wnioskodawcy z powyższych interpretacji jednoznacznie wynika, że:

· podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego nie ma generalnego obowiązku wystawiania faktur,

· obowiązek wystawienia faktury aktualizuje się wyłącznie w przypadkach określonych w ustawie, w szczególności na żądanie nabywcy,

· przepisy dotyczące KSeF nie kreują samodzielnego obowiązku wystawiania faktur,

· obowiązek zastosowania KSeF ma charakter wtórny wobec obowiązku wystawienia faktury wynikającego z art. 106b ustawy o VAT.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca jako podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ustawy o VAT nie będzie zobowiązany do generalnego dokumentowania świadczonych Usług fakturami ani fakturami ustrukturyzowanymi w KSeF.

Obowiązek taki będzie powstawał wyłącznie w sytuacjach przewidzianych ustawą o VAT, w szczególności na żądanie nabywcy zgłoszone zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1, który stanowi, że:

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Jeżeli nabywcą danej usługi lub towaru jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1 ustawy, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.

Jak wynika z opisu sprawy, w ramach planowanej działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza organizować odpłatne zajęcia edukacyjne w formie tzw. „żywych lekcji historii”, realizowane na terenie obiektu historycznego – „(...)”. Przedmiotowe zajęcia będą stanowiły zorganizowane programy edukacyjno-historyczne, których celem będzie przekazywanie wiedzy dotyczącej historii Polski i regionu, w szczególności w zakresie życia codziennego w średniowieczu, dawnych obyczajów, kultury materialnej oraz dziedzictwa historycznego.

Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą wskazania, czy ma Pan obowiązek ewidencjonowania ww. sprzedaży Usług na kasie rejestrującej, w sytuacji gdy sprzedaż ta nie będzie dokonywana na rzecz osób nieprowadzących działalność gospodarczą ani na rzecz rolników ryczałtowych.

Aby odnieść się do powyższego konieczne jest nawiązanie do cytowanego wyżej art. 111 ust. 1 ustawy. Z jego treści jednoznacznie wynika, że obowiązek ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej ciąży na podatnikach dokonujących sprzedaży na rzecz dwóch rodzajów podmiotów, mianowicie osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Tym samym, obowiązek ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej nie występuje w przypadku sprzedaży na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, tj. firm, przedsiębiorstw, organizacji. Obowiązek ten uzależniony jest od wystąpienia sprzedaży, która podlegać będzie ewidencjonowaniu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

We wniosku jednoznacznie Pan wskazał, że Usługi świadczone przez Pana będą kierowane wyłącznie do:

· szkół,

· przedszkoli,

· organizatorów kolonii, półkolonii oraz obozów,

· innych podmiotów sprawujących opiekę nad dziećmi i młodzieżą.

Nabywcą Usług będzie każdorazowo podmiot organizujący udział grupy, np. szkoła, przedszkole lub organizator wypoczynku, a nie poszczególni uczestnicy zajęć. Usługi nie będą świadczone na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej ani rolników ryczałtowych.

Zatem, w wyniku analizy opisanego zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że skoro w niniejszej sytuacji nie wystąpi sprzedaż Usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej ani też na rzecz rolników ryczałtowych – to sprzedaż ww. Usług nie podlega obowiązkowi ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej.

W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Ponadto Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy jako osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, korzystająca ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, nie będzie Pan zobowiązany do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) w odniesieniu do świadczonych Usług, z wyjątkiem przypadków, w których obowiązek wystawienia faktury będzie wynikał z art. 106b ust. 3 ustawy.

Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej – rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.

Według art. 2 pkt 32a ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej – rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.

Pojęcie „podatnik” i „działalność gospodarcza” na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego na mocy art. 113 ustawy.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.

Według art. 113 ust. 9 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Podkreślić należy, że zwolnienie wynikające z art. 113 ustawy jest zwolnieniem podmiotowym, co oznacza, że jest związane bezpośrednio z podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, która w standardowych warunkach podlegałaby opodatkowaniu.

Zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.

Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2. wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

W myśl art. 106b ust. 2 ustawy:

Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy:

Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1. czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,

b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,

1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,

b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

2. sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT.

Stosownie do art. 106ga ustawy:

1. Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:

1. przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;

2. przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;

3. przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;

4. na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;

5. w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;

6. przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.

W tym miejscu należy również wskazać, że zgodnie z art. 145l ustawy:

W okresie od dnia 1 lutego 2026 r. do dnia 31 marca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników nie przekroczyła w 2024 r.

kwoty 200 000 000 zł.

Na mocy art. 145m ustawy:

1. W okresie od dnia 1 kwietnia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników udokumentowana tymi fakturami wystawionymi w danym miesiącu jest mniejsza lub równa 10 000 zł.

2. Podatnik, o którym mowa w ust. 1, traci prawo do wystawiania faktur elektronicznych oraz faktur w postaci papierowej począwszy od faktury, którą przekroczono wartość, o której mowa w ust. 1.

Na podstawie art. 145n ust. 1 ustawy:

W okresie od dnia 1 lutego 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać:

1. faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej przy zastosowaniu kas rejestrujących;

2. paragony fiskalne uznane za faktury wystawione zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 3.

Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową:

Jeżeli z odrębnych przepisów nie wynika obowiązek wystawienia faktury, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą są obowiązani, na żądanie kupującego lub usługobiorcy, wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi.

Zatem obowiązek wystawienia rachunku ma zastosowanie do podatników, jednakże w ograniczonym zakresie, tj. w przypadkach, gdy z ustawy nie wynika obowiązek wystawienia faktury.

Wskazać należy, że rachunki na podstawie ustawy Ordynacja podatkowa[,mogą być wystawione:

· w przypadku konieczności udokumentowania czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, m.in. wskazanych w art. 6 ustawy,

· czynności wykonywanych przez podmioty nie działające w charakterze podatnika,

· przez rolników ryczałtowych zwolnionych z obowiązku wystawiania faktur na podstawie art. 117 ustawy.

Podkreślić należy że faktura VAT i rachunek są różnymi dokumentami, o czym świadczy choćby fakt ich uregulowania w różnych aktach prawnych. Zbieg obowiązków przedsiębiorcy do wystawienia faktury i rachunku będzie mieć zawsze charakter pozorny. Zawsze bowiem na gruncie podatku VAT pierwszeństwo ma obowiązek wystawienia faktury.

Z opisu sprawy wynika, jest Pan osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Planuje Pan rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej w formie jednoosobowej działalności gospodarczej. Nie jest Pan obecnie zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. W związku z planowanym rozpoczęciem działalności gospodarczej zamierza Pan korzystać ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Zakłada Pan, że wartość sprzedaży realizowanej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie przekroczy w pierwszym roku i kolejnych latach podatkowych kwoty 240.000 zł netto, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Wskazuje Pan, że wykonywane czynności nie będą obejmowały usług ani dostaw towarów wyłączonych ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy. W ramach planowanej działalności gospodarczej zamierza Pan organizować odpłatne zajęcia edukacyjne w formie tzw. „żywych lekcji historii”, realizowane na terenie obiektu historycznego – „(...)”. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę będą kierowane wyłącznie do:

· szkół,

· przedszkoli,

· organizatorów kolonii, półkolonii oraz obozów,

· innych podmiotów sprawujących opiekę nad dziećmi i młodzieżą.

Nabywcą Usług będzie każdorazowo podmiot organizujący udział grupy, np. szkoła, przedszkole lub organizator wypoczynku, a nie poszczególni uczestnicy zajęć. Usługi nie będą świadczone na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej ani rolników ryczałtowych.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów ustawy, do wystawienia faktury zobowiązani są, co do zasady, wszyscy podatnicy podatku od towarów i usług, zarówno podatnicy czynni, jak i zwolnieni, wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy. Faktury są dokumentami potwierdzającymi wykonywanie czynności podlegającej opodatkowaniu.

W ustawie przewidziano pewne wyjątki, gdy podatnik nie ma obowiązku wystawienia faktury. Dotyczy to dokumentowania sprzedaży zwolnionej od podatku m.in. na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, ustawy (zwolnienie podmiotowe). W takim przypadku tzw. podatnik zwolniony podmiotowo nie musi wystawić faktury, chyba że nabywca tego zażąda. Wystawienie faktury na żądanie nabywcy jest wymagane, jeśli żądanie to zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę. Jeżeli żądanie zostało zgłoszone po terminie, wtedy podatnik nie ma obowiązku wystawienia faktury. W takim przypadku, na podstawie ustawy, nie ma obowiązku udokumentowania takiej transakcji. Jeśli jednak podatnik wystawi dokument, to dokumentem tym powinna być faktura, gdyż stanowi udokumentowanie czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.

Tożsamy sposób postępowania będzie stosował podatnik zwolniony, który z własnej woli dla innych celów będzie dokumentował daną czynność zwolnioną.

Podatnicy podatku VAT, także zwolnieni, podlegają pod zasady ustawy, więc skoro ustawa, określa sposób dokumentowania czynności fakturą, to podatnik zwolniony wystawia w takim przypadku ten dokument, który będzie zasadniczo podlegał wystawieniu przy użyciu KSeF.

W konsekwencji należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie Pan jako podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego (o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy), na żądanie nabywcy będzie zobowiązany do wystawienia faktury dokumentującej wykonanej przez siebie usługi przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Ponadto, jeśli z własnej woli dla innych celów będzie Pan dokumentował świadczone przez siebie usługi, również powinien Pan udokumentować je fakturą wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.