0113-KDIPT1-1.4012.530.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy dla świadczonych przez Pana osobiście usług polegających na prowadzeniu zajęć dla dzieci, obejmujących naukę podstaw tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 6 lipca 2026 r. (data wpływu 6 lipca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Na dzień złożenia wniosku Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. ze zwolnienia przysługującego podatnikom, u których wartość sprzedaży nie przekracza limitu 240 000 zł w roku podatkowym.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie zajęć edukacyjno-ruchowych dla dzieci w wieku od 4 do 9 lat. Działalność Wnioskodawcy jest sklasyfikowana pod kodem PKD 85.52.Z – pozostałe pozaszkolne formy edukacji artystycznej.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca organizuje i prowadzi zajęcia dla dzieci obejmujące naukę podstaw tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe wspierające rozwój motoryki, koordynacji ruchowej, sprawności fizycznej oraz wrażliwości muzycznej dzieci. Zajęcia mają charakter edukacyjny i rozwojowy. Ich celem jest kształtowanie umiejętności ruchowych, rozwijanie koordynacji, świadomości ciała, poczucia rytmu, pracy w grupie oraz wrażliwości muzycznej. Zajęcia nie mają charakteru wyłącznie rekreacyjnego ani rozrywkowego. Są prowadzone według programu dostosowanego do wieku i możliwości rozwojowych dzieci.

Wnioskodawca prowadzi zajęcia osobiście/przy udziale osób posiadających odpowiednie przygotowanie merytoryczne do prowadzenia zajęć ruchowo-artystycznych dla dzieci. Zajęcia są kierowane do dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Usługi są świadczone na rzecz rodziców lub opiekunów prawnych dzieci, którzy zapisują dzieci na zajęcia. Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów prawa oświatowego oraz nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów prawa oświatowego. Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy świadczone usługi mogą korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług jako usługi edukacyjne, ewentualnie jako usługi prywatnego nauczania, czy też powinny być opodatkowane podatkiem VAT według właściwej stawki.

W uzupełnieniu wniosku na pytania z wezwania:

1. Czy świadczone przez Pana osobiście oraz przez zatrudnionych przez Pana współpracowników wraz z którymi lub poprzez których świadczy Pan usługi obejmujące naukę tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe, są usługami kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?

2. Czy świadczone przez Pana zajęcia dla dzieci obejmujące naukę tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe są równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest charakterystyczne dla kształcenia powszechnego?

3. Czy świadczone przez Pana ww. usługi są usługami nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym?

4. Czy posiada Pan wiedzę, kwalifikacje, doświadczenie z zakresu usług, które Pan świadczy? Jeśli tak, to jakie posiada Pan kwalifikacje?

5. Czy posiada Pan przygotowanie do wykonywania zawodu nauczyciela? Jeżeli tak, to należy opisać, jakie?

6. Czy zawiera Pan umowy na świadczenie ww. usług z przedszkolem, ze szkołą (bądź innymi podmiotami), czy wyłącznie bezpośrednio z rodzicami, opiekunami prawnymi dzieci?

7. Czy zatrudnia Pan współpracowników wraz z którymi lub poprzez których świadczy Pan usługi objęte zakresem pytania?

8. Jeżeli zatrudnia Pan pracowników, to prosimy wskazać kto jest stroną umów zawieranych na świadczenie ww. usług z rodzicami, opiekunami prawnymi dzieci, także w przypadku, gdy ich wykonawcą są osoby przez Pana zatrudnione - Pan czy zatrudnieni przez Pana pracownicy?

9. Czy świadczone przez Pana osobiście zajęcia dla dzieci obejmujące naukę tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe są świadczone na Pana własny rachunek i odpowiedzialność?

10. Jaki istnieje związek pomiędzy posiadanymi przez osoby prowadzące ww. zajęcia dla dzieci obejmujące naukę tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe kwalifikacjami, a świadczonymi usługami?

11. Czy osoby prowadzące ww. zajęcia dla dzieci obejmujące naukę tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe mają przygotowanie do wykonywania zawodu nauczyciela? Jeżeli tak, to należy opisać, jakie.

12. Czy osoby prowadzące ww. zajęcia dla dzieci świadczą usługi nauczania na poziome przedszkolnym i podstawowym?

13. Na jakich zasadach, na podstawie jakich umów zatrudnia Pan współpracowników wraz z którymi lub poprzez których świadczy Pan usługi objęte zakresem pytania?

wskazał Pan:

Świadczone przez Pana osobiście usługi polegające na prowadzeniu zajęć dla dzieci, obejmujące naukę podstaw tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe, mają charakter edukacyjny, rozwojowy i wychowawczy. Zajęcia służą systematycznemu przekazywaniu wiedzy oraz rozwijaniu kompetencji dzieci, w szczególności w zakresie koordynacji ruchowej, rytmiki, muzykalności, pamięci ruchowej, orientacji przestrzennej, świadomości ciała, pracy w grupie oraz rozwoju społecznego. Wskazuje Pan jednocześnie, że nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. — Prawo oświatowe, uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk ani instytutem badawczym. W związku z tym nie spełnia Pana przesłanki podmiotowej przewidzianej w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT i nie opiera swojego stanowiska na tym przepisie. Doprecyzowuje Pan, że przedmiotem wniosku jest ocena możliwości zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, tj. jako usług prywatnego nauczania świadczonych osobiście przez nauczyciela na poziomie przedszkolnym i podstawowym. Współpracownicy, jeżeli uczestniczą w zajęciach, wykonują czynności wyłącznie pomocnicze, organizacyjne lub asystenckie, pod Pana bezpośrednim nadzorem. Nie świadczą oni samodzielnie usług nauczania na rzecz rodziców lub opiekunów prawnych dzieci.

Tak. Prowadzone przez Pana zajęcia dla dzieci obejmujące naukę tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe są równoważne z systematycznym przekazywaniem wiedzy i rozwijaniem kompetencji właściwych dla wieku przedszkolnego i szkolnego. Zajęcia nie mają charakteru wyłącznie rekreacyjnego ani rozrywkowego. Ich celem jest nauczanie oraz rozwój dzieci w kilku obszarach: ruchowym, muzycznym, społecznym i poznawczym. W ramach zajęć dzieci rozwijają koordynację ruchową, poczucie rytmu, pamięć ruchową, orientację przestrzenną, świadomość ciała, koncentrację, umiejętność pracy w grupie oraz reagowania na muzykę i polecenia nauczyciela. Program zajęć jest realizowany etapowo, zgodnie z wiekiem i możliwościami rozwojowymi dzieci. Zajęcia mają charakter uporządkowany, powtarzalny i dydaktyczny.

Tak. Świadczone przez Pana osobiście usługi są usługami nauczania na poziomie przedszkolnym i podstawowym. Zajęcia są skierowane do dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, a ich zakres oraz sposób prowadzenia są dostosowane do wieku, poziomu rozwoju oraz możliwości edukacyjnych uczestników. W ramach zajęć realizowane są elementy właściwe dla edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej, w szczególności rytmika, koordynacja ruchowa, orientacja przestrzenna, rozwój motoryki, praca z muzyką, współpraca w grupie oraz rozwój kompetencji społecznych.

Tak. Posiada Pan wiedzę, kwalifikacje i doświadczenie z zakresu usług, które świadczę. Posiada Pan wieloletnie doświadczenie jako nauczyciel tańca, trener oraz międzynarodowy sędzia tańca sportowego. Jest Pan pięciokrotnym mistrzem Irlandii w tańcu towarzyskim oraz od wielu lat prowadzi Pan zajęcia edukacyjne z zakresu tańca, rytmiki i rozwoju ruchowego dla dzieci i młodzieży. Pana doświadczenie obejmuje zarówno prowadzenie zajęć praktycznych, jak i przygotowanie programów dydaktycznych dostosowanych do wieku, poziomu zaawansowania oraz możliwości rozwojowych dzieci.

Tak. Posiada Pan przygotowanie do prowadzenia zajęć edukacyjnych z zakresu tańca, rytmiki oraz ćwiczeń ogólnorozwojowych dla dzieci. Ukończył Pan specjalistyczne szkolenia, posiada Pan licencje i dyplomy nauczyciela tańca uzyskane w Londynie, a także ukończył Pan kursy pedagogiczne przygotowujące do pracy z dziećmi i młodzieżą. Kopie dokumentów potwierdzających Pana kwalifikacje, licencje, dyplomy i ukończone szkolenia mogą zostać przesłane na wezwanie urzędu do potwierdzenia.

Usługi są świadczone przede wszystkim na podstawie umów zawieranych bezpośrednio z rodzicami lub opiekunami prawnymi dzieci. Ponadto usługi mogą być świadczone również na podstawie umów o współpracy zawieranych ze szkołami, przedszkolami, ośrodkami kultury, OKiS lub innymi instytucjami. Niezależnie od formy zawartej umowy, zasadniczy proces nauczania prowadzi Pan osobiście, według opracowanego przez Pana programu dydaktycznego, na własny rachunek i odpowiedzialność.

Korzysta Pan ze współpracowników wyłącznie pomocniczo, organizacyjnie lub asystencko. Zasadnicze zajęcia oraz proces nauczania prowadzi Pan samodzielnie i osobiście, według opracowanego przez Pana programu dydaktycznego, na Pana własny rachunek i odpowiedzialność. Współpracownicy nie świadczą samodzielnie usług nauczania na rzecz rodziców lub opiekunów prawnych dzieci. Ich udział może polegać w szczególności na pomocy organizacyjnej, wsparciu technicznym, pomocy przy opiece nad grupą, wsparciu w trakcie ćwiczeń lub asystowaniu podczas zajęć prowadzonych przez Pana.

Stroną umów zawieranych z rodzicami lub opiekunami prawnymi dzieci jest Pan jako przedsiębiorca. Współpracownicy nie zawierają umów z rodzicami lub opiekunami prawnymi dzieci i nie świadczą usług we własnym imieniu. Również w przypadku, gdy współpracownicy uczestniczą w realizacji zajęć, ich udział ma charakter pomocniczy, organizacyjny lub asystencki. Zajęcia są prowadzone przez Pana, według Pana programu dydaktycznego, pod moim nadzorem oraz na moją odpowiedzialność.

Tak. Świadczone przez Pana osobiście zajęcia dla dzieci obejmujące naukę tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe są świadczone na Pana własny rachunek i odpowiedzialność. To Pan odpowiada za program zajęć, ich przebieg, dobór metod dydaktycznych, organizację nauczania oraz kontakt z rodzicami lub opiekunami prawnymi dzieci.

Współpracownicy uczestniczą w zajęciach wyłącznie pomocniczo, organizacyjnie lub asystencko, dlatego ich kwalifikacje pozostają związane z zakresem czynności pomocniczych, które wykonują. Osoby te posiadają doświadczenie lub przygotowanie odpowiednie do wspierania zajęć ruchowych, tanecznych lub pracy z dziećmi. Zasadniczy proces nauczania, w tym przekazywanie wiedzy, prowadzenie programu dydaktycznego, dobór ćwiczeń, ocena postępów dzieci oraz odpowiedzialność za realizację zajęć, należy do Pana jako Wnioskodawcy.

Współpracownicy nie prowadzą samodzielnie procesu nauczania w rozumieniu usług prywatnego nauczania. Ich udział ma charakter pomocniczy, organizacyjny lub asystencki i odbywa się pod Pana bezpośrednim nadzorem. Jeżeli dana osoba współpracująca posiada przygotowanie pedagogiczne, instruktorskie, taneczne lub doświadczenie w pracy z dziećmi, jest ono wykorzystywane wyłącznie w zakresie czynności pomocniczych wykonywanych podczas zajęć prowadzonych przez Pana. Zasadnicze przygotowanie nauczycielskie i merytoryczne do prowadzenia zajęć posiada Pan.

Usługi nauczania na poziomie przedszkolnym i podstawowym świadczy Pan osobiście jako Wnioskodawca. Współpracownicy nie świadczą samodzielnie usług nauczania na rzecz rodziców lub opiekunów prawnych dzieci. Ich ewentualny udział w zajęciach ma charakter pomocniczy, organizacyjny lub asystencki i służy wsparciu zajęć prowadzonych przez Pana osobiście. Z tego względu nie należy traktować ich jako samodzielnych podmiotów świadczących usługę nauczania.

Współpracownicy mogą być angażowani na podstawie umów cywilnoprawnych lub innych umów o współpracy, w zależności od zakresu powierzonych im czynności. Zakres ich udziału obejmuje czynności pomocnicze, organizacyjne lub asystenckie przy zajęciach prowadzonych przez Pana osobiście. Współpracownicy działają pod Pana nadzorem, nie świadczą usług we własnym imieniu, nie zawierają umów z rodzicami lub opiekunami prawnymi dzieci i nie przejmują odpowiedzialności za proces nauczania. Odpowiedzialność za program, przebieg i realizację zajęć ponosi Pan jako Wnioskodawca.

Pytanie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy świadczone przez Wnioskodawcę wyłącznie osobiście usługi polegające na prowadzeniu zajęć dla dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, obejmujące naukę podstaw tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe, sklasyfikowane w ramach PKD 85.52.Z jako pozostałe pozaszkolne formy edukacji artystycznej, mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług, jako usługi prywatnego nauczania świadczone przez nauczyciela na poziomie przedszkolnym i podstawowym?

Wnioskodawca doprecyzowuje, że zasadniczy proces nauczania jest prowadzony przez niego osobiście, na jego własny rachunek i odpowiedzialność. Ewentualny udział współpracowników ma charakter wyłącznie pomocniczy, organizacyjny lub asystencki i odbywa się pod bezpośrednim nadzorem Wnioskodawcy, bez samodzielnego świadczenia przez nich usług nauczania na rzecz rodziców lub opiekunów prawnych dzieci.

Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez niego wyłącznie osobiście usługi polegające na prowadzeniu zajęć dla dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, obejmujące naukę podstaw tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe, mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług, jako usługi prywatnego nauczania świadczone przez nauczyciela na poziomie przedszkolnym i podstawowym.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w opisanym stanie faktycznym spełnione są przesłanki zastosowania wskazanego zwolnienia. Usługi są świadczone osobiście przez Wnioskodawcę, który posiada odpowiednią wiedzę, kwalifikacje, doświadczenie oraz przygotowanie do prowadzenia zajęć edukacyjnych z dziećmi. Wnioskodawca posiada wieloletnie doświadczenie jako nauczyciel tańca, trener oraz międzynarodowy sędzia tańca sportowego, a także ukończone szkolenia, licencje i dyplomy nauczyciela tańca oraz kursy pedagogiczne przygotowujące do pracy z dziećmi i młodzieżą.

Prowadzone przez Wnioskodawcę zajęcia mają charakter nauczania, ponieważ są realizowane według określonego programu dydaktycznego, dostosowanego do wieku oraz możliwości rozwojowych dzieci. Zajęcia nie mają charakteru wyłącznie rekreacyjnego ani rozrywkowego. Ich celem jest systematyczne przekazywanie wiedzy oraz rozwijanie kompetencji dzieci, w szczególności w zakresie koordynacji ruchowej, rytmiki, muzykalności, pamięci ruchowej, orientacji przestrzennej, świadomości ciała, pracy w grupie, koncentracji oraz rozwoju społecznego.

Wnioskodawca uważa, że zajęcia te odpowiadają poziomowi nauczania przedszkolnego i podstawowego, ponieważ są kierowane do dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, a ich zakres oraz metodyka są dostosowane do tego poziomu edukacyjnego. Program zajęć obejmuje elementy właściwe dla rozwoju dzieci na tym etapie, w szczególności rytmikę, ćwiczenia ogólnorozwojowe, rozwój motoryki, koordynacji ruchowej, pracy z muzyką oraz współdziałania w grupie.

Wnioskodawca podkreśla, że zasadniczy proces nauczania prowadzi samodzielnie i osobiście, na własny rachunek oraz na własną odpowiedzialność. To Wnioskodawca odpowiada za program zajęć, dobór metod dydaktycznych, przebieg zajęć, kontakt z rodzicami lub opiekunami prawnymi dzieci oraz realizację celu edukacyjnego. Współpracownicy, jeżeli uczestniczą w zajęciach, wykonują wyłącznie czynności pomocnicze, organizacyjne lub asystenckie, pod bezpośrednim nadzorem Wnioskodawcy. Nie świadczą oni samodzielnie usług nauczania na rzecz rodziców lub opiekunów prawnych dzieci i nie przejmują odpowiedzialności za proces dydaktyczny.

W ocenie Wnioskodawcy udział współpracowników o charakterze pomocniczym nie zmienia faktu, że usługę prywatnego nauczania świadczy Wnioskodawca osobiście jako nauczyciel. Współpracownicy nie są stroną umów zawieranych z rodzicami lub opiekunami prawnymi dzieci, nie prowadzą zajęć we własnym imieniu i nie odpowiadają samodzielnie za realizację programu nauczania. Ich ewentualny udział służy jedynie wsparciu organizacyjnemu lub asystenckiemu podczas zajęć prowadzonych przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca wskazuje również, że przedmiotem doprecyzowanego pytania są wyłącznie usługi świadczone przez niego osobiście. Wnioskodawca nie obejmuje pytaniem usług, które byłyby samodzielnie świadczone przez współpracowników we własnym imieniu lub na własną odpowiedzialność.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że świadczone przez niego wyłącznie osobiście zajęcia dla dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, obejmujące naukę podstaw tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe, stanowią usługi prywatnego nauczania świadczone przez nauczyciela na poziomie przedszkolnym i podstawowym, a tym samym mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.

Powyższy przepis jest odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. j) Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:

j) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.

Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.

Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu).

Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej usługi jest udzielanie korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.

Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach oświatowych.

Powyższe stanowisko potwierdza analiza orzeczeń TSUE. W zapadłym rozstrzygnięciu C‑473/08 z 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j VI Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym wskazano także, że:

„Thomas Eulitz działał jako nauczyciel w ramach kursu szkoleniowego proponowanego przez podmiot trzeci – EIPOS. W świetle ustaleń sądu krajowego podmiot ten – a nie Thomas Eulitz – pełnił obowiązki instytucji szkoleniowej, w ramach której ten ostatni nauczał oraz świadczył usługi szkoleniowe uczestnikom rzeczonych kursów” (pkt 52).

Z kolei w wyroku TSUE z 14 czerwca 2007 r. C-445/05 w sprawie Werner Haderer, Trybunał wskazał, że:

„28. Ponadto, aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia przewidzianego w art. 13 część A ust. 1 lit. j) szóstej dyrektywy, nie wystarcza, aby lekcje obejmowały nauczanie na poziomie szkolnym lub uniwersyteckim; poza tym musi być to „nauczanie prywatne przez nauczycieli”.

29. Aczkolwiek z akt postępowania przed sądem krajowym wynika, że W. Haderer udziela lekcji jako nauczyciel, co nie zostało zakwestionowane ani przez państwa członkowskie, ani przez Komisję w uwagach przedstawionych na podstawie art. 23 statutu Trybunału Sprawiedliwości, to jednak pojawia się pytanie, czy lekcje te są udzielane „prywatnie”.

30. To ostatnie określenie umożliwia odróżnienie usług świadczonych przez podmioty wymienione w art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy od usług wymienionych w tym samym ust. 1 pod lit. j), które są wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i na ich własną odpowiedzialność.

31. Do tych ostatnich usług można zaliczyć na przykład kursy indywidualne, w którym to przypadku zasadniczo istnieje związek pomiędzy treścią danej lekcji a kwalifikacjami nauczającego. W tym zakresie brzmienie art. 13 część A ust. 1 szóstej dyrektywy w żaden sposób nie sprzeciwia się temu, aby lekcje udzielane na rzecz większej liczby osób jednocześnie były objęte zwolnieniem ustanowionym w tym przepisie.”

Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego. Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni pojęcia „edukacji szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że systemy nauczania w każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób.

W tym miejscu należy przywołać wyrok TSUE z 21 października 2021 r. w sprawie C-373/19 Dubrovin & Tröger GbR – Aquatics, w którym Trybunał rozpatrywał kwestię czy pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono udzielanie lekcji pływania przez szkołę pływania.

Jak wskazał TSUE:

(20) Artykuł 132 dyrektywy 2006/112 przewiduje zwolnienia, które, jak wskazuje tytuł rozdziału, w którym przepis ów się znajduje, mają na celu uprzywilejowanie niektórych rodzajów działalności wykonywanych w interesie publicznym. Niemniej jednak zwolnienia te nie dotyczą wszystkich rodzajów działalności w interesie publicznym, a jedynie tych, które zostały w sposób szczegółowy wyliczone i opisane (wyroki: z 4 maja 2017 r., Brockenhurst College, C-699/15, EU:C:2017:344, pkt 23 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU;C;2019;202, pkt 17).

(21) Wedle orzecznictwa Trybunału omawiane zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcie prawa Unii, które mają na celu uniknięcie rozbieżności w stosowaniu systemu VAT w poszczególnych państwach członkowskich.

(22) Trybunał orzekł już, że wyrażenia użyte do określenia zwolnień przewidzianych w art. 132 dyrektywy 2006/112 powinny podlegać wykładni ścisłej, ponieważ stanowią one wyjątki od wynikającej z art. 2 tej dyrektywy zasady ogólnej, zgodnie z którą VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Niemniej jednak powyższa zasada ścisłej interpretacji nie oznacza, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień przewidzianych w owym art. 132 należy interpretować w sposób, który pozbawiałby te zwolnienia skuteczności (wyroki: z dnia 4 maja 2017 r., Brockenhurst College, C-699/15, EU:C:2017:344, pkt 23 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 19).

(23) Należy przypomnieć, że art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 nie zawiera żadnej definicji pojęcia „kształcenia powszechnego lub wyższego”.

(24) Niemniej jednak Trybunał uznał, po pierwsze, że przekazywanie wiedzy i kompetencji pomiędzy nauczycielem i uczniami jest szczególnie ważnym elementem działalności kształcenia (wyroki: z dnia 14 czerwca 2007 r., Horizon College, C-434/05, EU:C:2007:343, pkt 18; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 21).

(25) Po drugie, Trybunał wyjaśnił, że „pojęcie kształcenia powszechnego i wyższego” w rozumieniu dyrektywy 2006/112 nie ogranicza się jedynie do nauczania, które kończy się egzaminami w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie określonego wykształcenia w celu wykonywania danego zawodu, ale obejmuje także inną działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w szkołach lub na uniwersytetach w celu poszerzenia wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod warunkiem iż działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego (wyroki: z dnia 28 stycznia 2010 r., Eulitz, C-473/08, EU:C:2010:47, pkt 29 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 22, 23).

(26) W związku z tym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 obejmuje rodzaje działalności, które różnią się ze względu na swój charakter, jak i ze względu na ramy, w jakich są prowadzone (zob. podobnie wyroki: z dnia 14 czerwca 2007 r., Horizon College, C-434/05, EU:C:2007:343, pkt 20, z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 24).

(27) Z powyższego wynika, że w pojęciu tym prawodawca Unii zamierzał zawrzeć określony rodzaj systemu nauczania, który jest wspólny dla wszystkich państw członkowskich, niezależnie od cech własnych każdego z systemów krajowych (wyrok z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C‑449/17, EU:C:2019:202, pkt 25).

(28) Tym samym pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu systemu VAT odsyła co do zasady do zintegrowanego systemu przekazywania wiedzy i kompetencji dotyczącego obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, jak również do pogłębiania i rozwoju owej wiedzy i kompetencji przez uczniów i studentów w miarę ich postępów i ich specjalizacji w ramach poszczególnych stopni składających się na ten system (wyrok z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 26).

W konsekwencji TSUE orzekł:

(31) Tymczasem należy zauważyć, że choć prawdą jest, że udzielanie lekcji pływania przez szkołę pływania, takie jak to, o którym mowa w postępowaniu głównym, ma pewne znaczenie i realizuje cel leżący w interesie ogólnym, to jednak jest ono nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie jest samo w sobie równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest charakterystyczne dla kształcenia powszechnego lub wyższego (zob. analogicznie wyrok z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie, C-449/17, EU:C:2019:202, pkt 29; a także postanowienie z dnia 7 października 2019 r., Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst, C-47/19, niepublikowane, EU:C:2019:840, pkt 33).

(32) O ile bowiem nie można zanegować znaczenia wiedzy przekazanej w ramach kształcenia związanego z kierowaniem pojazdami samochodowymi oraz nauki żeglarstwa, w szczególności w celu stawienia czoła trudnym sytuacjom, a ogólniej w celu zapewnienia bezpieczeństwa i integralności fizycznej osób, o tyle Trybunał orzekł, odpowiednio, w wyroku z dnia 14 marca 2019 r., A & G Fahrschul-Akademie (C-449/17, EU:C:2019:202) i w postanowieniu z dnia 7 października 2019 r., Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst (C-47/19, niepublikowanym, EU:C:2019:840), że tego rodzaju nauczanie nie jest objęte pojęciem „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112.

(33) Z uwagi na powyższe na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, iż pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że nie obejmuje ono udzielania lekcji pływania przez szkołę pływania.

Jak wskazałem wyżej, warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

• przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem oraz
• przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji.

Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

W odniesieniu do przesłanki podmiotowej, zauważenia wymaga, że pod pojęciem nauczyciela należy rozumieć osobę, która posiada i przekazuje wiedzę i umiejętności, przy czym nie musi to być nauczyciel w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela. Może to być zatem osoba, która posiada wykształcenie kierunkowe (np. ukończone studia wyższe), jak również osoba posiadająca wiedzę i kwalifikacje nabyte w inny sposób. Przykładowo może to być osoba, która ukończyła zorganizowany przez (...) kurs instruktora szachowego, posiada odpowiednią wiedzę, kwalifikacje, doświadczenie. Zauważyć bowiem należy, że system oświaty w pewnych dziedzinach nie przewiduje odrębnego kształcenia kierunkowego, zatem gdy dana osoba zdobyła wiedzę np. w ramach kursu, to też zasadne jest przyjęcie, że posiada wiedzę i kwalifikacje pozwalające pełnić rolę nauczyciela.

Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w powołanych wyrokach TSUE: C-473/08 z 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz oraz C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner Haderer. Z wyroków tych wynika, że nie należy dokonywać rozróżnienia dla celów podatku VAT pomiędzy nauczaniem uczniów lub studentów w ramach nauczania szkolnego lub uniwersyteckiego i nauczania osób posiadających już dyplom szkolny lub uniwersytecki, które na podstawie tego dyplomu kontynuują naukę zawodu. Podobnie jest w przypadku nauczania obejmującego tę edukację. Tym samym posiadanie przez nauczyciela wiedzy i kwalifikacji pozwalających na pełnienie roli nauczyciela gwarantuje jakość świadczonych przez niego usług, które mają umożliwiać uzyskanie określonego wykształcenia w celu wykonywania danego zawodu.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, wykształcenie to zasób wiedzy określony programem danej szkoły, jednocześnie, np. wykształcenie podstawowe, to zasób wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole podstawowej i gimnazjum, wykształcenie średnie, to zasób wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole średniej, wykształcenie wyższe, to zasób wiedzy zdobytej przez kogoś w wyższej uczelni. Musi zatem istnieć związek pomiędzy treścią przekazywaną na lekcji, a posiadanymi kwalifikacjami nauczającego.

Innymi słowy przesłanka podmiotowa nie odwołuje się bezpośrednio do kwestii wiedzy osoby uczącej (tą zdobywa się bowiem niezależnie od charakteru, w jakim dana osoba ją zdobywa – uczy się) lecz wprost do określonego miejsca w schemacie tego uczenia, tj. do posiadania kwalifikacji w działaniu jako „nauczyciel”.

Z powołanego powyżej art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu). Jak wyżej wskazano, prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.

Jak wskazano powyżej, art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy zawiera zarówno przesłankę podmiotową, jak i przedmiotową, umożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku. Dla zastosowania ww. zwolnienia, przesłanki te muszą być spełnione łącznie.

We wniosku wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności organizuje i prowadzi Pan zajęcia dla dzieci obejmujące naukę podstaw tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe wspierające rozwój motoryki, koordynacji ruchowej, sprawności fizycznej oraz wrażliwości muzycznej dzieci. Zajęcia mają charakter edukacyjny i rozwojowy. Ich celem jest kształtowanie umiejętności ruchowych, rozwijanie koordynacji, świadomości ciała, poczucia rytmu, pracy w grupie oraz wrażliwości muzycznej. Zajęcia nie mają charakteru wyłącznie rekreacyjnego ani rozrywkowego. Są prowadzone według programu dostosowanego do wieku i możliwości rozwojowych dzieci. Posiada Pan wiedzę, kwalifikacje i doświadczenie z zakresu usług, które Pan świadczy. Posiada Pan wieloletnie doświadczenie jako nauczyciel tańca, trener oraz międzynarodowy sędzia tańca sportowego. Jest Pan pięciokrotnym mistrzem Irlandii w tańcu towarzyskim oraz od wielu lat prowadzi Pan zajęcia edukacyjne z zakresu tańca, rytmiki i rozwoju ruchowego dla dzieci i młodzieży. Pana doświadczenie obejmuje zarówno prowadzenie zajęć praktycznych, jak i przygotowanie programów dydaktycznych dostosowanych do wieku, poziomu zaawansowania oraz możliwości rozwojowych dzieci.

Zatem, w analizowanym przypadku dla prowadzonych przez Pana osobiście, usług polegających na prowadzeniu zajęć dla dzieci, obejmujące naukę podstaw tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe jest spełniona przesłanka podmiotowa zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.

W odniesieniu natomiast do przesłanki przedmiotowej, mając na uwadze powołane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-373/19 należy uznać, że ze zwolnienia określonego w treści art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy będą korzystały te usługi prywatnego nauczania świadczone przez nauczycieli, w ramach których nauczanie będzie się wiązało z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także dotyczyło ich pogłębiania oraz rozwoju.

Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz powołane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-373/19, należy uznać, że świadczone przez Pana osobiście zajęcia dla dzieci, obejmujące naukę podstaw tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe, nie są usługami obejmującymi kształcenie powszechne na poziomie przedszkolnym, podstawowym. Nauczanie to nie ma w świetle ww. orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, charakteru kształcenia powszechnego, gdyż nie wiąże się z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz rozwojem.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-373/19 jednoznacznie wynika, że udzielanie lekcji pływania, ma pewne znaczenie i realizuje cel leżący w interesie ogólnym, jednak jest ono nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie jest samo w sobie równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest charakterystyczne dla kształcenia powszechnego lub wyższego, w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) Dyrektywy.

Analiza ww. orzeczenia prowadzi do wniosku, że ma ono również zastosowanie w odniesieniu do innych usług prywatnego nauczania, które są nauczaniem specjalistycznym, świadczonym – tak jak ww. lekcje pływania – w sposób doraźny i które nie spełniają przesłanek do uznania ich za kształcenie powszechne lub wyższe, w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) Dyrektywy.

Prowadzone przez Pana zajęcia obejmujące naukę podstaw tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe są właśnie takim nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie stanowi przekazywania wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębiania oraz rozwoju.

W opisie sprawy wskazał Pan, że świadczone przez Pana osobiście usługi są usługami nauczania na poziomie przedszkolnym i podstawowym. Zajęcia są skierowane do dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, a ich zakres oraz sposób prowadzenia są dostosowane do wieku, poziomu rozwoju oraz możliwości edukacyjnych uczestników. W ramach zajęć realizowane są elementy właściwe dla edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej, w szczególności rytmika, koordynacja ruchowa, orientacja przestrzenna, rozwój motoryki, praca z muzyką, współpraca w grupie oraz rozwój kompetencji społecznych. Świadczone przez Pana osobiście zajęcia dla dzieci obejmujące naukę tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe są świadczone na Pana własny rachunek i odpowiedzialność. To Pan odpowiada za program zajęć, ich przebieg, dobór metod dydaktycznych, organizację nauczania oraz kontakt z rodzicami lub opiekunami prawnymi dzieci. Współpracownicy uczestniczą w zajęciach wyłącznie pomocniczo, organizacyjnie lub asystencko, dlatego ich kwalifikacje pozostają związane z zakresem czynności pomocniczych, które wykonują.

Opisując świadczone usługi wskazał Pan, że zajęcia służą systematycznemu przekazywaniu wiedzy oraz rozwijaniu kompetencji dzieci, w szczególności w zakresie koordynacji ruchowej, rytmiki, muzykalności, pamięci ruchowej, orientacji przestrzennej, świadomości ciała, pracy w grupie oraz rozwoju społecznego.

Mając na uwadze ww. orzeczenie TSUE C-373/19 oraz opis sprawy nie można uznać, że świadczone przez Pana zajęcia dla dzieci, obejmujące naukę podstaw tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe, będą miały charakter kształcenia powszechnego. W analizowanym przypadku nie mamy do czynienia z przekazaniem wiedzy w zakresie obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębiania oraz rozwoju, lecz z nauczaniem obejmującym przekazanie zakresu wiedzy, nakierowanym na zaspokojenie specyficznych potrzeb uczestnika zajęć (w szczególności w zakresie koordynacji ruchowej, rytmiki, muzykalności, pamięci ruchowej, orientacji przestrzennej, świadomości ciała, pracy w grupie oraz rozwoju społecznego).

Mając na uwadze postanowienie TSUE z 7 października 2019 r. w sprawie C-47/19, należy wskazać, że ujęcie w podstawie programowej na danym poziomie edukacji treści w zakresie danej dziedziny (dyscypliny nauki) może być wskazówką dla rozstrzygnięcia, że usługi świadczone przez nauczyciela dotyczą nauczania na określonym poziomie – o ile nie jest to nauczanie specjalistyczne, świadczone w sposób doraźny.

Biorąc zatem pod uwagę ww. orzeczenie TSUE oraz okoliczności przedmiotowej sprawy należy uznać, że świadczone przez Pana zajęcia dla dzieci, obejmujące naukę podstaw tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe nie będą usługami obejmującymi kształcenie powszechne na poziomie przedszkolnym i podstawowym.

Zatem, pomimo że przesłanka podmiotowa do zwolnienia świadczonych przez Pana osobiście usług polegających na prowadzeniu zajęć dla dzieci, obejmujące naukę podstaw tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy będzie spełniona, to jednak nie będzie spełniona przesłanka przedmiotowa.

Tym samym świadczone przez Pana usługi polegające na prowadzeniu zajęć dla dzieci, obejmujące naukę podstaw tańca, rytmikę oraz ćwiczenia ogólnorozwojowe nie będą korzystały ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.

Zatem Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa pytań). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.