0112-KDIL1-3.4012.345.2026.2.EO

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 27 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

- wskazania, czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, w sytuacji, gdy nabywca towarów w momencie realizacji dostaw i wystawiania faktur posługiwał się wyłącznie polskim numerem NIP, a Pani nie posiadała wiedzy o rejestracji nabywcy do celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w państwie członkowskim przeznaczenia towarów, prawidłowo opodatkowała Pani realizowane dostawy stawką VAT w wysokości 23%,

- stwierdzenia, czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, po podaniu przez nabywcę właściwego i ważnego na moment dokonania dostaw towarów numeru identyfikacji podatkowej dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT UE) w Niemczech ma Pani prawo do wystawienia faktur korygujących zmieniających stawkę z 23% na 0% z tytułu WDT, zgodnie z art. 106j ustawy,

- określenia, w jakim okresie rozliczeniowym powinna Pani ująć skutki wynikające z wystawienia faktur korygujących zmieniających sposób opodatkowania dostaw z dostawy krajowej opodatkowanej stawką 23% na wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką 0%, w szczególności:

· w jakim okresie rozliczeniowym powinna Pani wykazać obrót z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów opodatkowany stawką 0%;

· w jakim okresie rozliczeniowym powinna Pani zmniejszyć obrót oraz podatek należny wykazane uprzednio jako dostawa krajowa opodatkowana stawką 23%;

· czy i w jakim okresie powinna Pani wykazać te transakcje w informacji podsumowującej VAT-UE.

Uzupełniła go Pani pismem z 14 lipca 2026 r. (wpływ 17 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Od dnia 3 stycznia 2013 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą, która została zarejestrowana w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Prowadzoną działalność kwalifikuje Pani pod kodem PKD 23.61.Z – Produkcja wyrobów budowlanych z betonu.

W praktyce działalność ta obejmuje produkcję prefabrykatów dla elektroenergetyki zawodowej, takich jak różnego rodzaju fundamenty i elementy fundamentów, kanały kablowe, pokrywy kanałów kablowych, studnie kablowe czy też płyty fundamentowe.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w latach 2024-2025 realizowała Pani dostawy towarów, tj. wyprodukowanych prefabrykatów na rzecz polskiego kontrahenta. Zgodnie z ustaleniami zawartymi w umowie, towary te były transportowane z terytorium Polski bezpośrednio na terytorium Niemiec na teren realizowanej inwestycji. Odpowiadała Pani za transport towarów.

Zarówno na etapie zawierania umów, jak i podczas samej realizacji transakcji (na potrzeby poszczególnych dostaw), nabywca posługiwał się w stosunku do Pani wyłącznie polskim numerem NIP (mimo iż posiadał w tamtym okresie właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez Niemcy). W tamtym okresie nie dysponowała Pani wiedzą o tym, że nabywca jest zarejestrowany na cele podatku VAT w Niemczech.

Działając w zaufaniu do przekazanych przez nabywcę danych informacyjnych zgłoszonych do konkretnych zamówień, udokumentowała Pani zrealizowane dostawy fakturami, na których został naliczony podatek od towarów i usług według krajowej stawki 23%. Podatek ten został następnie przez Panią prawidłowo zadeklarowany i odprowadzony do właściwego urzędu skarbowego.

Obecnie nabywca wystąpił z wezwaniem do wystawienia faktur korygujących do przedmiotowych dostaw z lat 2024-2025 oraz do zwrotu kwoty podatku VAT z tytułu nienależnie pobranego podatku. Nabywca uzasadnia swoje żądanie tym, że dostawy te powinny stanowić wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów (WDT), do których zastosowanie znajduje zerowa stawka VAT, ponieważ w okresie ich realizacji był zarejestrowany na cele podatku od wartości dodanej w Niemczech. Nabywca podał właściwy i ważny na moment realizacji poszczególnych dostaw towarów przez Panią, numer identyfikacji podatkowej dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT UE) w Niemczech i zgłosił żądanie korekty dopiero po faktycznym zrealizowaniu i rozliczeniu transakcji (dostaw towarów).

W związku z powyższym powzięła Pani następujące wątpliwości.

Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

W piśmie z 14 lipca 2026 r.:

1. W odpowiedzi na pytanie: „Czy na moment dokonywania dostaw towarów w latach 2024-2025 na rzecz polskiego kontrahenta, posiadała Pani dokumenty potwierdzające, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju? Jeśli tak, to jakie to są dokumenty i co z nich wynika?”,

wskazała Pani:

Na moment dokonywania dostaw towarów w latach 2024-2025 na rzecz polskiego kontrahenta, posiadałam dokumenty potwierdzające, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

Potwierdzeniem wykonania dostawy były następujące dokumenty, tj. międzynarodowy list przewozowy – CMR otrzymany od przewoźnika odpowiedzialnego za transport, na którym widnieją dane zgodnie z art. 6 ust. 1 konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) sporządzonej w Genewie dnia 19 maja 1956 r. (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238 z późn. zm.), w tym miejsce przeznaczenia i potwierdzenie odbioru oraz dokument wydania zewnętrznego, na którym widnieje adres dostawy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju wraz z podpisem osoby odpowiedzialnej za transport. Ponadto w moim posiadaniu są również faktury za usługę transportową, z uwagi na korzystanie z usług zewnętrznego podmiotu.

2. W odpowiedzi na pytanie: „Czy posiadała Pani specyfikację poszczególnych sztuk ładunku towarów będących przedmiotem poszczególnych dostaw w latach 2024-2025 na rzecz polskiego kontrahenta?”,

wskazała Pani:

Informuję, że nie posiadałam odrębnego dokumentu zatytułowanego specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku. Niemniej jednak wymóg ten realizowały dokumenty wydania zewnętrznego sporządzane dla poszczególnych dostaw z lat 2024-2025. Dokumenty te określały dane dotyczące transportu, a także wskazywały rodzaj, nazwę, ilość, jednostkę miary oraz masę wywożonych towarów (prefabrykatów).

Pytania

1. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, w sytuacji, gdy nabywca towarów w momencie realizacji dostaw i wystawiania faktur posługiwał się wyłącznie polskim numerem NIP, a Pani nie posiadała wiedzy o rejestracji nabywcy do celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w państwie członkowskim przeznaczenia towarów, prawidłowo opodatkowała Pani realizowane dostawy stawką VAT w wysokości 23%?

2. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, po podaniu przez nabywcę właściwego i ważnego na moment dokonania dostaw towarów numeru identyfikacji podatkowej dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT UE) w Niemczech ma Pani prawo do wystawienia faktur korygujących zmieniających stawkę z 23% na 0% z tytułu WDT, zgodnie z art. 106j ustawy o VAT?

3. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 2, w jakim okresie rozliczeniowym powinna Pani ująć skutki wynikające z wystawienia faktur korygujących zmieniających sposób opodatkowania dostaw z dostawy krajowej opodatkowanej stawką 23% na wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką 0%, w szczególności:

· w jakim okresie rozliczeniowym powinna Pani wykazać obrót z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów opodatkowany stawką 0%;

· w jakim okresie rozliczeniowym powinna Pani zmniejszyć obrót oraz podatek należny wykazane uprzednio jako dostawa krajowa opodatkowana stawką 23%;

· czy i w jakim okresie powinna Pani wykazać te transakcje w informacji podsumowującej VAT-UE?

Pani stanowisko w sprawie

Ad 1.

W Pani ocenie, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, w sytuacji, gdy nabywca towarów w momencie realizacji dostaw i wystawiania faktur posługiwał się wyłącznie polskim numerem NIP, a Pani nie posiadała wiedzy o rejestracji nabywcy do celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w państwie członkowskim przeznaczenia towarów, prawidłowo opodatkowała Pani realizowane dostawy stawką VAT w wysokości 23%.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z kolei stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega również wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W świetle art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Jednakże, aby dana transakcja mogła zostać uznana za WDT i opodatkowana preferencyjną 0% stawką VAT, muszą zostać spełnione określone warunki.

W myśl art. 13 ust. 2 ustawy o VAT, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

W przedmiotowej sprawie podkreśla Pani, że nabywca przy składaniu zamówień i realizacji umów posługiwał się w stosunku do Pani wyłącznie polskim numerem NIP. Działając w dobrej wierze i pełnym zaufaniu do dokumentacji handlowej przedstawionej przez kontrahenta, opierała się Pani na zgłoszonym numerze identyfikacyjnym. Nabywca w żadnym momencie trwania transakcji nie poinformował Pani o posiadaniu niemieckiego numeru VAT UE, który jest niezbędny do prawidłowego zakwalifikowania transakcji jako WDT z perspektywy polskich przepisów podatkowych.

W tym miejscu zwraca Pani uwagę na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie Hans BCihler KG (sygn. C-580/16). W przytoczonym wyroku Trybunał wskazał, że w sytuacji, gdy nabywca posiada rejestrację do celów VAT w kilku państwach członkowskich, kluczowe znaczenie przy kwalifikacji transakcji ma to, pod jakim numerem identyfikacyjnym VAT występuje on dla danej konkretnej dostawy (nabycia). Prawo do wyboru numeru identyfikacyjnego dla danej transakcji należy do nabywcy, a dostawca ma obowiązek respektować ten wybór udokumentowany m.in. podaniem konkretnego numeru na potrzeby transakcji.

Skoro w niniejszej sprawie nabywca zdecydował się posłużyć przy transakcji polskim numerem NIP, miała Pani uzasadnione prawo przyjąć, że zakup dokonywany jest w charakterze podmiotu krajowego.

Mając na uwadze powyższe, w Pani ocenie, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, w sytuacji, gdy nabywca towarów w momencie realizacji dostaw i wystawiania faktur posługiwał się wyłącznie polskim numerem NIP, a Pani nie posiadała wiedzy o rejestracji nabywcy do celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w państwie członkowskim przeznaczenia towarów, prawidłowo opodatkowała Pani realizowane dostawy stawką VAT w wysokości 23%.

Ad 2.

W Pani ocenie, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, ma Pani prawo do wystawienia faktur korygujących zmieniających stawkę z 23% na 0% z tytułu WDT, zgodnie z art. 106j ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy o VAT, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

Natomiast w myśl art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1. podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;

2. podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;

3. podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Przy czym, w świetle art. 42 ust. 1a ustawy o VAT, stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:

1. podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1, lub

2. złożonainformacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 100 ust. 8

- chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu skarbowego.

Jednocześnie należy rozważyć kwestię możliwości wystawienia faktury korygującej, zgodnie bowiem z art. 106j ustawy o VAT, w przypadku gdy po wystawieniu faktury podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie, dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 bądź stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury – podatnik wystawia fakturę korygującą.

Z przytoczonego przepisu wynika, że kwoty, o które zmniejsza się lub zwiększa się podstawę opodatkowania oraz podatku należnego muszą zostać udokumentowane fakturą korygującą. Faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur, a celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości.

W związku z powyższym, jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na jej treść lub okaże się, że dokument zawiera błędy, podatnik wystawia fakturę korygującą. Dotyczy to m.in. stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku, bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot oraz innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

W niniejszej sprawie istota przedstawionego stanu faktycznego sprowadza się do ustalenia, czy może Pani skorygować wystawioną fakturę VAT stosując zerową stawkę VAT, w związku ze złożonym żądaniem przez kontrahenta.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, w odniesieniu do przedmiotowych transakcji spełnione zostały tzw. materialne przesłanki uznania ich za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT. Towary (prefabrykaty) zostały faktycznie wywiezione z terytorium kraju i dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego. Ponadto, co kluczowe, nabywca w momencie realizacji dostaw w latach 2024-2025 faktycznie posiadał status podatnika zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Niemczech.

W analizowanej sprawie nabywca jednak nie podał Pani swojego właściwego i ważnego niemieckiego numeru VAT UE, posługując się wówczas polskim numerem NIP. Brak ten został jednak obecnie przez nabywcę uzupełniony.

W tym miejscu należy odwołać się do ugruntowanego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 20 października 2016 r. w sprawie C-24/15, TSUE wielokrotnie podkreślał, że zasada neutralności podatkowej wymaga, aby zastosowanie zwolnienia z VAT przewidzianego z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zostało przyznane w razie spełnienia przesłanek materialnych, nawet jeśli podatnik pominął pewne wymogi formalne. Zgodnie z unijnym podejściem, odmowa zastosowania stawki 0% nie może opierać się wyłącznie na fakcie, że numer identyfikacyjny VAT UE nabywcy został podany z opóźnieniem (po dokonaniu dostawy), pod warunkiem, że sam numer był ważny w momencie dostawy.

W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 kwietnia 2024 r. o sygn. 0114-KDIP1-2.4012.19.2024.1.RM organ również potwierdził możliwość skorygowania rozliczenia i zastosowania stawki 0% VAT w sytuacji późniejszego podania przez nabywcę numeru VAT UE, ważnego na moment dokonania transakcji:

„(...) jak Państwo wskazują po upływie pewnego czasu (np. kilka miesięcy) Nabywcy dostarczają prawidłowe numery NIP UE, których ważność jesteście Państwo w stanie zweryfikować na moment dokonania dostawy. Skoro Nabywca przekaże Państwu w późniejszym terminie numer NIP UE, który był ważny na moment dokonania transakcji, w momencie dostawy, to należy przyjąć, że Nabywca był podatnikiem zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych z tym, że okoliczność ta została ujawniona po dostawie. Zatem, został spełniony warunek wskazany w art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy.

(...) w sytuacji gdy nabywca towaru nie podaje numeru wskazanego w art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy, dostawca powinien opodatkować transakcję jak dostawę krajową (m.in. wystawić fakturę ze stawką VAT właściwą dla danego towaru), a po otrzymaniu tego numeru odpowiednio skorygować pierwotnie sporządzoną dokumentację”.

Idąc dalej ww. interpretację przepisów ustawy o VAT potwierdza również stanowisko Komisji Europejskiej przedstawione w Notach wyjaśniających w sprawie zmian w zakresie unijnego podatku VAT w odniesieniu do procedur magazynu typu call-off stock, transakcji łańcuchowych i zwolnień wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów („szybkie rozwiązania na 2020 r.”).

W punkcie 4.3.2 wskazano, że jeżeli nabywca nie poda dostawcy numeru VAT UE, dostawca jest zobowiązany do opodatkowania przedmiotowej transakcji. Jednocześnie wskazano, że w sytuacji, gdy nabywca poda numer VAT UE w późniejszym terminie, a brak jest przesłanek wskazujących na oszustwo lub nadużycie, dostawca zobowiązany jest do skorygowania faktury zgodnie z przepisami krajowymi:

„Jeżeli nabywca nie poda dostawcy swojego numeru identyfikacyjnego VAT lub jeżeli podany numer identyfikacyjny VAT nadano w państwie członkowskim, z którego towary są wysyłane lub transportowane, oznacza to, że co najmniej jeden z warunków dotyczących zastosowania zwolnienia określonych w art. 138 DV nie jest spełniony (w szczególności warunek określony w art. 138 ust. 1 lit. b) DV) i dostawca musi naliczyć VAT. (...)

Jeżeli nabywca, który może udowodnić, że w momencie nabycia był podatnikiem działającym w takim charakterze, jest w stanie później podać dostawcy swój numer identyfikacyjny VAT nadany w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, i nic nie wskazuje na oszustwo lub nadużycie, dostawca skoryguje fakturę zgodnie z przepisami określonymi w odpowiednich przepisach krajowych”.

W rezultacie należy uznać, że podanie numeru VAT UE przez kontrahenta mogło nastąpić również po dokonaniu transakcji i stanowi podstawę do zastosowania stawki 0% VAT.

Zgodnie z art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, w przypadku gdy po wystawieniu faktury stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury, podatnik wystawia fakturę korygującą. Pierwotne zastosowanie stawki 23% wynikało z braku podania przez nabywcę kompletnych danych, tj. właściwego dla transakcji wewnątrzwspólnotowych numeru VAT UE. Skoro jednak nabywca dane te ostatecznie przekazał i potwierdził swój status unijnego podatnika w państwie przeznaczenia dla okresu, w którym realizowano dostawy, zaistniała podstawa do skorygowania uprzednio wykazanej stawki.

Reasumując, stoi Pani na stanowisku, że w sytuacji, gdy nabywca uzupełnił brakujące dane formalne, podając ważny i aktywny w dacie realizacji poszczególnych dostaw niemiecki numer VAT UE, ma Pani prawo do wystawienia faktur korygujących, o których mowa w art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT. Na ich podstawie uprawniona jest Pani do zmiany stawki podatku z krajowej 23% na stawkę 0% właściwą dla WDT, przy jednoczesnym spełnieniu warunku, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, tj. w szczególności posiadania dowodów potwierdzających faktyczny wywóz towarów z kraju i dostarczenie ich do nabywcy na terytorium Niemiec. Brak podania ww. numeru VAT UE przez nabywcę nie pozbawia ostatecznie Pani prawa do zastosowania preferencyjnej stawki VAT, skoro materialne warunki transakcji wewnątrzwspólnotowej zostały w rzeczywistości spełnione, a ww. numer ostatecznie został podany (i nabywca posiadał ten numer na moment realizacji poszczególnych dostaw).

Mając na uwadze powyższe, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, ma Pani prawo do wystawienia faktur korygujących zmieniających stawkę z 23% na 0% z tytułu WDT, zgodnie z art. 106j ustawy o VAT.

Ad 3.

W Pani ocenie, w przypadku wystawienia faktur korygujących zmieniających sposób opodatkowania dostaw z dostawy krajowej opodatkowanej stawką 23% na wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką 0%, skutki takiej korekty należy ująć w następujący sposób.

Po pierwsze, obrót z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów opodatkowany stawką 0% powinien zostać wykazany za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu tej dostawy, tj. co do zasady za okres, w którym wystawiono fakturę dokumentującą dostawę, nie później jednak niż za okres obejmujący 15. dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy. Ponieważ okres ten został już rozliczony, powinna Pani w tym zakresie dokonać korekty ewidencji i deklaracji VAT za właściwy okres historyczny, a więc za okres w którym pierwotnie wykazał dostawę w stawce 23%.

Po drugie, zmniejszenia obrotu oraz podatku należnego wykazanych uprzednio jako dostawa krajowa opodatkowana stawką 23% należy dokonać na zasadach właściwych dla faktur korygujących in minus. Jeżeli faktura korygująca zostanie wystawiona jako faktura ustrukturyzowana w Krajowym Systemie e-Faktur, obniżenie powinno zostać ujęte w rozliczeniu za okres, w którym faktura korygująca została wystawiona w KSeF, tj. za okres jej przesłania do KSeF. W tym zakresie nie powinna Pani zmniejszać obrotu opodatkowanego stawką 23% ani podatku należnego wstecznie w okresach, w których wystawiono faktury pierwotne.

Po trzecie, transakcje powinny zostać wykazane w informacji podsumowującej VAT-UE za okres kwartalny, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Punktem wyjścia dla ustalenia okresu rozliczeniowego właściwego dla wykazania obrotu z tytułu WDT jest charakter dokonywanej korekty. Wystawienie faktur korygujących nie kreuje nowej dostawy towarów, lecz służy prawidłowemu udokumentowaniu dostaw już dokonanych w latach 2024-2025. Skoro towary zostały faktycznie wywiezione z terytorium Polski i dostarczone na terytorium Niemiec, a nabywca posiadał właściwy i ważny niemiecki numer VAT UE na moment dokonania dostaw, to po następczym podaniu tego numeru przez nabywcę powstaje podstawa do prawidłowego wykazania tych transakcji jako wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o VAT, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy.

Oznacza to, że okres rozliczeniowy właściwy dla wykazania WDT jest powiązany z pierwotnym momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu tej dostawy, a nie z momentem późniejszego wystawienia faktury korygującej. Dlatego obrót z tytułu WDT opodatkowany stawką 0% powinien zostać wykazany w ewidencji i deklaracji VAT za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu danej dostawy.

Powyższe znajduje potwierdzenie również w systematyce art. 42 ustawy o VAT. Przepis art. 42 ust. 1 ustawy o VAT określa warunki zastosowania stawki 0% dla WDT, w tym wymóg dokonania dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, który nabywca podał podatnikowi, posiadania dowodów wywozu i dostarczenia towarów oraz rejestracji podatnika jako podatnika VAT UE.

W konsekwencji, wykazanie transakcji jako WDT powinno nastąpić w okresie właściwym dla tej dostawy, tj. w okresie, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu WDT. Ponieważ pierwotnie za ten okres złożono deklarację i ewidencję bez wykazania WDT, konieczne jest ich skorygowanie w celu wykazania obrotu opodatkowanego stawką 0%.

Odrębnie należy natomiast ustalić moment zmniejszenia obrotu oraz podatku należnego wykazanych pierwotnie jako dostawa krajowa opodatkowana stawką 23%. W tym zakresie zastosowanie znajdują przepisy dotyczące faktur korygujących in minus, w tym art. 29a ust. 13-13c oraz art. 29a ust. 14 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy o VAT, zasady określone dla obniżenia podstawy opodatkowania stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna. Taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie, ponieważ faktury pierwotne dokumentowały dostawy ze stawką 23%, natomiast po uzupełnieniu danych przez nabywcę i spełnieniu warunków WDT właściwa dla tych dostaw jest stawka 0%.

Jeżeli faktura korygująca jest wystawiana w postaci faktury ustrukturyzowanej, obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej. Na gruncie KSeF fakturę ustrukturyzowaną uznaje się za wystawioną w dniu jej przesłania do Krajowego Systemu e-Faktur. Tym samym zmniejszenie obrotu oraz podatku należnego wykazanych pierwotnie jako dostawa krajowa opodatkowana stawką 23% powinno zostać ujęte na bieżąco, tj. w okresie rozliczeniowym, w którym faktura korygująca została przesłana do KSeF.

Takie ujęcie nie jest sprzeczne z obowiązkiem historycznego wykazania WDT. Przepisy regulujące WDT określają okres, w którym należy wykazać obrót z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej oraz okres, za który należy złożyć informację podsumowującą VAT-UE. Przepisy dotyczące faktur korygujących in minus określają natomiast moment obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego wynikających z faktury pierwotnej, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna. Są to dwa różne skutki tej samej korekty, podlegające odrębnym regułom rozliczeniowym.

W odniesieniu do informacji podsumowującej VAT-UE zastosowanie znajduje art. 100 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 ustawy o VAT. Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT UE są obowiązani składać informacje podsumowujące o dokonanych WDT, a informacje te składa się za okresy miesięczne, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu transakcji.

Skoro zatem obowiązek podatkowy z tytułu danych WDT powstał w okresach historycznych, transakcje powinny zostać wykazane w informacji podsumowującej VAT-UE za te właśnie okresy. Jeżeli informacje te zostały już złożone bez wykazania przedmiotowych transakcji, powinna Pani złożyć korektę informacji podsumowującej VAT-UE za właściwe miesiące.

Złożenie korekty informacji podsumowującej powinno zostać uzupełnione pisemnym wyjaśnieniem uchybienia, o którym mowa w art. 42 ust. 1a ustawy o VAT. Uchybienie to wynikało bowiem z faktu, że na moment wystawiania faktur pierwotnych nabywca posługiwał się wobec Pani polskim numerem NIP i dopiero następczo podał właściwy niemiecki numer VAT UE, ważny na moment dokonania dostaw.

Mając na uwadze powyższe, stoi Pani na stanowisku, że obrót z tytułu WDT opodatkowany stawką 0% oraz informacja podsumowująca VAT-UE powinny zostać rozliczone za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu WDT, natomiast zmniejszenie obrotu i podatku należnego wykazanych pierwotnie jako dostawa krajowa opodatkowana stawką 23% powinno zostać ujęte w okresie wystawienia faktury korygującej w KSeF, tj. w okresie jej przesłania do KSeF.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Pani przedstawiła we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), dalej zwanej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2. eksport towarów;

3. import towarów na terytorium kraju;

4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Przy czym, według art. 2 pkt 1 i 3 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

1. terytorium kraju – rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;

2. terytorium Unii Europejskiej – rozumie się przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej, (...),

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepis art. 13 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5 , rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

2. podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

3. osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

4. podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;

5. podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

W myśl art. 13 ust. 6 ustawy:

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15 , u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1 , z zastrzeżeniem ust. 7.

Powyższe regulacje wskazują, że w sytuacji gdy wywóz towarów następuje w wyniku dokonania dostawy towarów (sprzedaży) z ustalonym nabywcą, w celu przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel – to zachodzi wówczas transakcja wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT). Warunkiem uznania danej dostawy towarów (której towarzyszy przemieszczenie z Polski do innego kraju członkowskiego) za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów jest dokonanie jej na rzecz podmiotu zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski. Tak więc, co do zasady, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji, w przypadku gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy następuje wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE, wówczas występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W takiej sytuacji dochodzi do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.

Na mocy art. 19a ust. 1 ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6 , art. 20 , art. 21 ust. 1 i art. 138f .

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy:

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy, z zastrzeżeniem ust. 4.

W myśl art. 29a ust. 10 ustawy:

Podstawę opodatkowania obniża się o:

1. kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2. wartość zwróconych towarów i opakowań;

3. zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

4. wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy:

W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a–13c.

Według art. 29a ust. 14 ustawy:

Przepisy ust. 13–13c stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

W myśl art. 29a ust. 15 pkt 1 ustawy:

Warunku posiadania potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi, o którym mowa w ust. 13a, nie stosuje się w przypadku eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Ponadto, zgodnie z art. 41 ust. 1 i 3 ustawy:

1. Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83 , art. 119 ust. 7 , art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

2. W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

W myśl art. 42 ust. 1 ustawy:

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1. podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;

2. podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;

3. podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Na mocy art. 42 ust. 1a ustawy:

Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:

1. podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1, lub

2. złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 100 ust. 8

- chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu skarbowego.

Ww. warunki muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany).

Jak stanowi art. 42 ust. 2 ustawy:

Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje się za spełnione również wówczas, gdy nie są spełnione wymagania w zakresie:

1. nabywcy – w przypadkach, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 3 i 4 ;

2. dokonującego dostawy – w przypadku, o którym mowa w art. 16.

Stosownie do art. 42 ust. 3 ustawy:

Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1. dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),

2. (uchylony)

3. specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku

4. (uchylony)

- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

Zgodnie z art. 42 ust. 12 ustawy:

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za:

1. okres kwartalny – podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 , za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 , za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2;

2. okres miesięczny – podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 , za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 , za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

Brzmienie art. 42 ustawy, w tym wynikający z niego wymóg podania przez nabywcę dwuliterowego kodu stosowanego dla podatku od wartości dodanej nadanego przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy oraz obowiązek wykazania transakcji w informacji podsumowującej, jest wynikiem implementacji Dyrektywy Rady (UE) 2018/1910 z dnia 4 grudnia 2018 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do harmonizacji i uproszczenia niektórych przepisów w systemie podatku od wartości dodanej dotyczących opodatkowania handlu między państwami członkowskimi.

Zgodnie z punktem 7 preambuły do ww. Dyrektywy:

Jeżeli chodzi o numer identyfikacyjny VAT w odniesieniu do zwolnienia dostawy towarów w handlu wewnątrzwspólnotowym, proponuje się, żeby włączenie numeru identyfikacyjnego VAT nabywcy towarów do systemu wymiany informacji o VAT (zwanego dalej „VIES”), nadanego przez państwo członkowskie inne niż państwo rozpoczęcia transportu towarów stało się, oprócz warunku transportu towarów poza państwo członkowskie dostawy, przesłanką materialną zastosowania zwolnienia, a nie wymogiem formalnym. Wpis do VIES ma ponadto zasadnicze znaczenie dla informowania państwa członkowskiego przybycia o obecności towarów na jego terytorium, a tym samym odgrywa kluczową rolę w walce z oszustwami w Unii. Z tego względu państwa członkowskie powinny zapewnić, aby – w przypadku gdy dostawca nie spełnia obowiązków w zakresie wpisu do VIES – zwolnienie nie miało zastosowania, z wyjątkiem sytuacji, gdy dostawca działa w dobrej wierze, to znaczy w przypadku, gdy może on należycie uzasadnić przed właściwymi organami podatkowymi wszelkie uchybienia związane z informacją podsumowującą, co mogłyby również obejmować w tym czasie dostarczenie przez dostawcę prawidłowych informacji wymaganych na podstawie art. 264 Dyrektywy 2006/112/WE.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że dostawa towarów do nabywcy z innego kraju członkowskiego, który nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE, nie może podlegać opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 0%.

Wspomniana Dyrektywa 2018/1910 wprowadziła zmianę w art. 138 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z 2006 r. nr 347/1), który brzmi następująco:

1. Państwa członkowskie zwalniają dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium danego państwa, ale na terytorium Wspólnoty, przez sprzedawcę lub przez nabywcę towarów lub na ich rzecz, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) towary są dostarczane innemu podatnikowi lub osobie prawnej niebędącej podatnikiem, działających w takim charakterze w państwie członkowskim innym niż państwo rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

b) podatnik lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, na rzecz których dokonywana jest dostawa, są zidentyfikowani do celów VAT w państwie członkowskim innym niż państwo rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów oraz podali dostawcy ten numer identyfikacyjny VAT;

11a) Zwolnienie przewidziane w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli dostawca nie dopełnił przewidzianego w art. 262 i 263 obowiązku składania informacji podsumowującej lub jeżeli złożona przez niego informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych informacji dotyczących tej dostawy zgodnie z wymogami art. 264, chyba że dostawca może należycie, w sposób odpowiadający właściwym organom, uzasadnić swoje uchybienie.

Zatem zmiana dokonana Dyrektywą Rady (UE) 2018/1910 dodała istotny warunek materialny zastosowania zwolnienia w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Powoduje on, że w sytuacji gdy nabywca towarów nie poda dostawcy swojego numeru VAT UE lub jeżeli podany numer identyfikacyjny VAT nadano w państwie członkowskim, z którego towary są wysyłane lub transportowane, warunki dotyczące stosowania zwolnienia określone w art. 138 Dyrektywy 2006/112/WE Rady należy uznać za niespełnione i w konsekwencji dostawca musi naliczyć podatek VAT.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15 , są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c , art. 133 i art. 138g ust. 2 .

W myśl art. 99 ust. 7c ustawy:

Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.

Na podstawie art. 99 ust. 11b i 11c ustawy:

11b) Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

11c) Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2023 r. poz. 57, 1123 i 1234), który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.

Według art. 99 ust. 12 ustawy:

Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 , przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w innej wysokości.

Stosownie do art. 100 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15 , zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 3 , do których ma zastosowanie art. 42 ust. 1 , na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej.

Na podstawie art. 100 ust. 3 pkt 1 ustawy:

Informacje podsumowujące składa się za okresy miesięczne, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania transakcji, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4;

Zgodnie z art. 100 ust. 8 ustawy:

Informacja podsumowująca powinna zawierać następujące dane:

1. nazwę lub imię i nazwisko podmiotu składającego informację podsumowującą oraz jego numer identyfikacji podatkowej podany w potwierdzeniu dokonanym przez naczelnika urzędu skarbowego zgodnie z art. 97 ust. 9 , który zastosował dla transakcji i przemieszczeń, o których mowa w ust. 1;

2. właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany przez państwo członkowskie właściwe dla podatnika podatku od wartości dodanej lub osoby prawnej niebędącej takim podatnikiem, nabywających towary lub usługi, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;

3. właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany przez państwo członkowskie właściwe dla podatnika podatku od wartości dodanej dokonującego dostawy towarów, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2;

4. łącznąwartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, łączną wartość wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, w tym również łączną wartość dostawy towarów, o której mowa w ust. 1 pkt 3, łączną wartość świadczonych usług, o których mowa w ust. 1 pkt 4 – w odniesieniu do poszczególnych kontrahentów;

5. właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych podatnika podatku od wartości dodanej nadany mu przez państwo członkowskie, na terytorium którego towary zostały przemieszczone w procedurze magazynu typu call-off stock – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5.

W myśl art. 101 ustawy:

W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek błędów w złożonej informacji podsumowującej podmiot, który złożył informację podsumowującą, jest obowiązany złożyć niezwłocznie korektę tej informacji za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Ponadto, art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, że:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 , dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Według art. 2 pkt 31 ustawy:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej – rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.

W myśl art. 2 pkt 32a ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej – rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.

Stosownie do art. 106ga ust. 1 ustawy:

Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Według art. 106na ust. 1 ustawy:

Fakturę ustrukturyzowaną uznaje się za wystawioną w dniu jej przesłania do Krajowego Systemu e-Faktur.

Jednocześnie na mocy art. 106j ust. 1 ustawy:

W przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1. podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,

2. (uchylony)

3. dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4. dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 ,

5. stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury

- podatnik wystawia fakturę korygującą.

Zgodnie z art. 106j ust. 4 ustawy:

Fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury ustrukturyzowanej albo faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1 .

Ze wskazanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Zatem faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Według art. 109 ust. 3 ustawy:

Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

1. rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;

2. kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;

3. kontrahentów;

4. dowodów sprzedaży i zakupów.

Jak stanowi art. 109 ust. 3b ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1 , są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c , za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.

Powyższy przepis obliguje czynnych podatników podatku VAT do wykazywania określonych czynności w ewidencji oraz do przesyłania do urzędu skarbowego ewidencji prowadzonej na potrzeby podatku od towarów i usług, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Z uwagi na to, że podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia, dlatego też szczególnie istotną rolę w tym podatku odgrywają deklaracje podatkowe (plik JPK_VAT z deklaracją). Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego. Deklaracja podatkowa (plik JPK_VAT z deklaracją) stanowi zatem opis zdarzeń, zaistniałych w określonym przedziale czasowym, który w efekcie ma doprowadzić do wykonania przez podatnika obowiązku zapłaty podatku lub zrealizowania swojego uprawnienia w postaci uzyskania zwrotu podatku od organu podatkowego.

Zgodnie z art. 81 § 1 i § 2ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 622 ze zm.):

§ 1. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

§ 2. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Korekta deklaracji ma więc na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej pozycji deklaracji np. wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji (np.: adresu, nr NIP) – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorzystanie przez podatnika z instytucji korekty deklaracji powoduje, że złożona deklaracja korygująca zastępuje pierwotną (korygowaną) deklarację i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiające jednocześnie pierwotną deklarację mocy prawnej. Korekta deklaracji ma na celu skorygowanie błędu poprzez zastąpienie go właściwym zapisem.

Deklaracja podatkowa odzwierciedla zdarzenia/transakcje dokonane w danym okresie rozliczeniowym, które – na gruncie podatku VAT – co do zasady, są dokumentowane fakturami. Zatem, faktury wystawiane przez podatnika oraz składane deklaracje podatkowe powinny odzwierciedlać te same zdarzenia gospodarcze.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą i jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Prowadzona działalność obejmuje produkcję prefabrykatów dla elektroenergetyki zawodowej, takich jak różnego rodzaju fundamenty i elementy fundamentów, kanały kablowe, pokrywy kanałów kablowych, studnie kablowe czy też płyty fundamentowe. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w latach 2024-2025 realizowała Pani dostawy towarów, tj. wyprodukowanych prefabrykatów na rzecz polskiego kontrahenta. Zgodnie z ustaleniami zawartymi w umowie, towary te były transportowane z terytorium Polski bezpośrednio na terytorium Niemiec na teren realizowanej inwestycji. Odpowiadała Pani za transport towarów. Zarówno na etapie zawierania umów, jak i podczas samej realizacji transakcji (na potrzeby poszczególnych dostaw), nabywca posługiwał się w stosunku do Pani wyłącznie polskim numerem NIP (mimo iż posiadał w tamtym okresie właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez Niemcy). W tamtym okresie nie dysponowała Pani wiedzą o tym, że nabywca jest zarejestrowany na cele podatku VAT w Niemczech. Działając w zaufaniu do przekazanych przez nabywcę danych informacyjnych zgłoszonych do konkretnych zamówień, udokumentowała Pani zrealizowane dostawy fakturami, na których został naliczony podatek od towarów i usług według krajowej stawki 23%. Podatek ten został następnie przez Panią prawidłowo zadeklarowany i odprowadzony do właściwego urzędu skarbowego. Obecnie nabywca wystąpił z wezwaniem do wystawienia faktur korygujących do przedmiotowych dostaw z lat 2024-2025 oraz do zwrotu kwoty podatku VAT z tytułu nienależnie pobranego podatku. Nabywca uzasadnia swoje żądanie tym, że dostawy te powinny stanowić wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów (WDT), do których zastosowanie znajduje zerowa stawka VAT, ponieważ w okresie ich realizacji był zarejestrowany na cele podatku od wartości dodanej w Niemczech. Nabywca podał właściwy i ważny na moment realizacji poszczególnych dostaw towarów przez Panią, numer identyfikacji podatkowej dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT UE) w Niemczech i zgłosił żądanie korekty dopiero po faktycznym zrealizowaniu i rozliczeniu transakcji (dostaw towarów).

Pani wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy prawidłowo zakwalifikowała Pani sprzedaż realizowaną na rzecz polskiego kontrahenta, który w momencie dostaw posługiwał się wyłącznie polskim numerem NIP, jako sprzedaż krajową, w sytuacji gdy towary te transportowane były z terytorium Polski bezpośrednio na terytorium Niemiec.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa należy wskazać, że skoro na moment dokonania dostawy, Nabywca nie przekazał Pani właściwego i ważnego numeru identyfikacyjnego dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadanego przez państwo członkowskie właściwe dla Nabywcy, zawierającego dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, to oznacza, że nie został spełniony warunek materialny wymieniony w art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy uprawniający do zastosowania stawki VAT 0%. W konsekwencji, nie miała Pani prawa do opodatkowania opisanej transakcji preferencyjną stawką podatku VAT w wysokości 0%.

W konsekwencji, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, w sytuacji, gdy nabywca towarów w momencie realizacji dostaw i wystawiania faktur posługiwał się wyłącznie polskim numerem NIP, a Pani nie posiadała wiedzy o rejestracji nabywcy do celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w państwie członkowskim przeznaczenia towarów, prawidłowo opodatkowała Pani realizowane dostawy stawką VAT w wysokości 23% .

Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Kolejna Pani wątpliwość dotyczy stwierdzenia, czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, po podaniu przez nabywcę właściwego i ważnego na moment dokonania dostaw towarów numeru identyfikacji podatkowej dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT UE) w Niemczech ma Pani prawo do wystawienia faktur korygujących zmieniających stawkę z 23% na 0% z tytułu WDT, zgodnie z art. 106j ustawy.

Co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury, z przyczyn wskazanych wyżej, powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Jak Pani wskazała, obecnie Nabywca wystąpił z wezwaniem do wystawienia faktur korygujących do przedmiotowych dostaw z lat 2024-2025 oraz do zwrotu kwoty podatku VAT z tytułu nienależnie pobranego podatku. Nabywca podał właściwy i ważny na moment realizacji poszczególnych dostaw towarów przez Panią, numer identyfikacji podatkowej dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT UE) w Niemczech i zgłosił żądanie korekty dopiero po faktycznym zrealizowaniu i rozliczeniu transakcji (dostaw towarów).

Wskazać należy, że skoro Nabywca przekazał Pani w późniejszym terminie numer NIP UE, który był ważny na moment dokonania transakcji, to należy przyjąć, że Nabywca był podatnikiem zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych z tym, że okoliczność ta została ujawniona po dostawie. Zatem, został spełniony warunek wskazany w art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednocześnie, jak Pani wskazała w uzupełnieniu wniosku, na moment dokonywania dostaw towarów w latach 2024-2025 na rzecz polskiego kontrahenta, posiadała Pani dokumenty potwierdzające, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do Nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Potwierdzeniem wykonania dostawy były następujące dokumenty, tj. międzynarodowy list przewozowy – CMR otrzymany od przewoźnika odpowiedzialnego za transport, na którym widnieją dane zgodnie z art. 6 ust. 1 konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) sporządzonej w Genewie dnia 19 maja 1956 r. (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238 z późn. zm.), w tym miejsce przeznaczenia i potwierdzenie odbioru oraz dokument wydania zewnętrznego, na którym widnieje adres dostawy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju wraz z podpisem osoby odpowiedzialnej za transport. Ponadto w Pani posiadaniu są również faktury za usługę transportową, z uwagi na korzystanie z usług zewnętrznego podmiotu. Jednocześnie wskazała Pani, że nie posiadała Pani odrębnego dokumentu zatytułowanego specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku. Niemniej jednak wymóg ten realizowały dokumenty wydania zewnętrznego sporządzane dla poszczególnych dostaw z lat 2024-2025. Dokumenty te określały dane dotyczące transportu, a także wskazywały rodzaj, nazwę, ilość, jednostkę miary oraz masę wywożonych towarów (prefabrykatów).

W związku z powyższym, przedmiotowe transakcje można uznać za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu stawką VAT 0%. W konsekwencji, po uzyskaniu od Nabywcy numeru, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy, powinna Pani skorygować wcześniejsze rozliczenia podatku dotyczące przedmiotowych dostaw.

Podsumowując, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, po podaniu przez nabywcę właściwego i ważnego na moment dokonania dostaw towarów numeru identyfikacji podatkowej dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT UE) w Niemczech ma Pani prawo do wystawienia faktur korygujących zmieniających stawkę z 23% na 0% z tytułu WDT, zgodnie z art. 106j ustawy.

Zatem, Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

Dalsze Pani wątpliwości dotyczą określenia, w jakim okresie rozliczeniowym powinna Pani ująć skutki wynikające z wystawienia faktur korygujących zmieniających sposób opodatkowania dostaw z dostawy krajowej opodatkowanej stawką 23% na wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką 0%, w szczególności:

· w jakim okresie rozliczeniowym powinna Pani wykazać obrót z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów opodatkowany stawką 0%;

· w jakim okresie rozliczeniowym powinna Pani zmniejszyć obrót oraz podatek należny wykazane uprzednio jako dostawa krajowa opodatkowana stawką 23%;

· czy i w jakim okresie powinna Pani wykazać te transakcje w informacji podsumowującej VAT-UE.

Podatnik, co do zasady, jest obowiązany wykazywać w deklaracji, o której mowa w art. 99 ust. 1 ustawy wszystkie czynności podlegające opodatkowaniu, dla których obowiązek podatkowy powstał w okresie rozliczeniowym, za który składana jest deklaracja.

Jak wynika z opisu sprawy w latach 2024-2025 realizowała Pani dostawy towarów, tj. wyprodukowanych prefabrykatów na rzecz polskiego kontrahenta. Wykazała Pani tę sprzedaż krajową w deklaracji za miesiąc, w którym wystawiła Pani fakturę, ponieważ w myśl art. 19a ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów.

W stosunku do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów opodatkowanej stawką 0%, w sytuacji gdy warunek posiadania przez podatnika w swojej dokumentacji dowodów, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, nie został spełniony przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres miesięczny, ale dokumentację tę będzie posiadał później, ustawodawca przewidział upoważnienie podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania przez niego tej dostawy, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy.

Wobec powyższego dla dokonanej faktycznie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów obowiązek podatkowy powstał w miesiącu, w którym wystawiona została pierwotna faktura.

Stosownie do art. 29a ust. 14 ustawy, w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna obniżenia kwoty podatku dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą. W przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie stosuje się warunku posiadania dokumentacji, z której wynika, że podatnik uzgodnił z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione.

Mając na uwadze powyższe, w związku z wystawieniem faktur korygujących zmieniających sposób opodatkowania dostaw dokonanych w latach 2024-2025 z dostawy krajowej opodatkowanej stawką 23% na wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką 0% , powinna Pani :

· dokonać korekty deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania tej dostawy (a więc miesiąc wystawienia faktury) i wykazać w niej faktycznie dokonane WDT ze stawką 0% (przy spełnieniu warunków określonych w art. 42 ust. 1a ustawy) i w tym samym okresie wykazać tą transakcję w informacji podsumowującej VAT-UE,

· dokonać korekty podatku VAT stosownie do art. 29a ust. 14 w zw. z art. 29a ust. 13 i ust. 15 pkt 1 ustawy, wynikającego z zakwalifikowania pierwotnej dostawy jako dostawy krajowej i wykazania należnego do niej podatku VAT na fakturze w deklaracji za miesiąc, w którym wystawiła Pani fakturę korygującą w KSeF, tj. w okresie jej przesłania do KSeF.

Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.